Rollenspelgids 'Stralen in je rollenspel"
Direct Toegang
X
Rollenspelgids 'Stralen in je rollenspel"
50% Complete
assessment oefenen, gratis

Page content

Faalangst? Of een ijzersterk verhaal?

article content

Faalangst? Of een ijzersterk verhaal?

De vorige keer heb ik gesproken over overtuigen, weet je dat nog?

Hoe je een werkgever overtuigt.

Maar wat als je bang bent om te falen? Om af te gaan, door de mand te vallen of anders slecht te presteren?

Hoe kun je dan overtuigend spreken over jezelf?
Daarom vandaag, een artikel over faalangst en wat je ertegen kunt doen…
Anders gezegd: hoe overtuig je jezélf??

Net als de vorige keer zijn er een aantal dingen die niet helpen.

Stel je voor dat er een innerlijke stem is die jouw voortdurend vertelt dat je niet zult slagen, dat je het er slecht af zult brengen, de verkeerde persoon op de verkeerde plek bent, het je sowieso nog nooit gelukt is, je te dom, te onervaren, te lelijk, te dik, te dun, te wat-dan-ook bent om succesvol te kunnen zijn.

De slechte grap is: iedereen heeft wel eens dit soort innerlijk negatief commentaar. Naarmate dat commentaar meer vat op je heeft, zul je faalangstiger zijn.

WAT BETEKENT DAT??

Als je alleen die innerlijke commentaarstem zou zijn, dan zou je niet eens aan een moeilijke opdracht beginnen!
Dat je dat toch doet, houdt in  dat – er – blijkbaar – ook – iets – in – jou – bepaalde – opdrachten – wil – volbrengen – of – doelen – wil – behalen.

Goed, nu kunnen we vaststellen dat er minstens 2 stemmen in je leven. (En wie weet nog wel meer)

Eén die vindt dat je ‘niks kunt’, en één die wel van alles wil.

Blij mee? Waarschijnlijk niet.
Elimineren dan maar?
Jammer genoeg gaat dat ook niet.

Een van de stemmen het zwijgen opleggen werkt niet. Nooit. Hoe meer je je oren er voor wilt sluiten, hoe harder je ‘m hoort. Je weet vast wat ik bedoel;)

Wat doe ik er aan?
Ik geef je hier een 3 tal middelen om jouw faalangst te temmen. Een dompteur te worden van dat monster dat zo veel plezier vergalt.

Tip 1: Dat iedereen het heeft.
Iedereen worstelt wel eens met zo’n monster van binnen. Het beest imiteert de stem van iemand van vroeger, een slechte leraar, een perfectionistische moeder, een veeleisende vader, die daarnaast mogelijk ook heeel erg lief zijn geweest. Maar ja, je krijgt ongewild vaak een boodschap mee dat het ‘beter moet’, of ‘niet goed genoeg is’.
Dat kan je al vast wat milder maken. Je bent geen freak, geen buitenbeentje, en er is meer solidariteit dan je denkt, als je hier ’s met iemand over van gedachten wisselt.

Tip 2: Dank jewel zeggen.
Ook jouw commentaarstem heeft het beste met je voor! Het is er één die heel eenzijdig kijkt, en maar op één ding let  maar toch heeft die het beste met je voor. Hij is bang dat je ‘af zult gaan’ of in 7 sloten tegelijk loopt. Zeg dank je wel, zodra je de stem opmerkt. Dat geeft je commentaar het idee dat je ‘m gehoord hebt. Als je ‘m negeert zal hij steeds harder roepen om je te ‘waarschuwen’!

Tip 3: Oefenen.

Je weet nu dat er een innerlijke dialoog gaande is, waarbij je het commentaar meestal het duidelijkste hoort. 
Oefen om die andere stem ook te horen, de stem die iets wil bereiken, een doel wil behalen etc. Geef beiden evenveel spreekrecht en schat ze op gelijke waarde.

Hoe vaker je dit doet, hoe meer vat je op beide hebt. Als je dan in een sollicitatiegesprek zit, kun je overwogen spreken, zonder dat één van de 2 stemmen met je op de loop gaat.

Voorbeeldje
Bij mij gaat het zo:

Ik zit bijvoorbeeld in gesprek met een mogelijke zakenpartner.
Mijn commentaarstem heeft al duidelijk gemeld dat die ander véél zakelijker is dan ik, beter kan onderhandelen en dus wel het beste uit de deal zal komen. Mijn reacties op mijn gesprekspartner zijn dan eigenlijk een reactie op mijn innerlijke commentaarstem!
Dus bij de vraag hoe groot mijn netwerk is, heb ik een ‘heus wel’-achtige reactie. En bij ‘heus wel’ gaan bij mij altijd alarmbellen rinkelen, dus bij mijn -mislukte ;( – zakenrelatie ook…

Ik crëeerde dus een onevenwichtigheid die er aanvankelijk niet was. Als ik -van binnen- mijn eigen commentaar had bedankt voor z’n inbreng, had ik vervolgens objectiever kunnen kijken of dat klopte of niet.

Dus: hoe meer je dit oefent, en je deze ‘stemmen’ kunt onderscheiden, hoe minder vat ze op je hebben (of houden).

Pas daarna kun je gaan nadenken hoe je je werkgever overtuigt met een ijzersterk verhaal!

 

Comment Section

4 reacties op “Faalangst? Of een ijzersterk verhaal?


Door Yvette op 3 januari 2018

Ik vroeg me af hoe je faalangst bij een kind zou benaderen en deze hierin hulp zou bieden? Onze dochter heeft nml nogal wat last van, vooral bij toetsen hier op de basisschool in Amsterdam. Geldt hier hetzelfde mantra, of moet men dit anders benaderen?


Door Suzanne op 5 juni 2018

Hoi Yvette,

ik ben geen expert op het gebied van kinderen en faalangst. Mijn gut-feeling zou zijn dit op dezelfde manier te benaderen, want de faalangst komt ook bij kinderen voort uit het idee dat ze ontoereikend zijn, ‘het’ niet zullen kunnen. Realistisch worden helpt ook, soms gaan dingen immers beter en soms gaan dingen minder goed. Hoe meer je daarin het voorbeeld geeft dat als een realiteit te accepteren en het kind ziet dat jij daardoor ook gewoon doorleeft, dat fouten maken mag, en je er soms zelfs blij mee kunt zijn, hoe meer je het kind het vertrouwen geeft om iets te gaan doen waarbij er geen garantie is op succes.
Succes!



Door Suzanne op 5 juni 2018

Graag gedaan Vanessa!

Plaats een reactie


*


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.